Czy w przypadku pracownika korzystającego z ochrony przedemerytalnej w związku z ukończeniem 63. roku życia, niezdolność do pracy spowodowana chorobą, trwająca nieprzerwanie przez 182 dni okresu zasiłkowego oraz pierwsze 3 miesiące świadczenia rehabilitacyjnego, daje podstawy do rozwiązania umowy o pracę w trybie art. 53 § 1 pkt 1 lit. b K.p.?

Zgodnie z art. 39 K.p., pracodawca nie może wypowiedzieć umowy o pracę pracownikowi, któremu brakuje nie więcej niż 4 lata do osiągnięcia wieku emerytalnego, jeżeli okres zatrudnienia umożliwia mu uzyskanie prawa do emerytury z osiągnięciem tego wieku. Wypowiedzenie umowy o pracę w okresie ochrony przedemerytalnej narusza przepisy nawet, jeśli wskazana w nim przyczyna jest uzasadniona, a pracownik może domagać się uznania bezskuteczności wypowiedzenia lub przywrócenia do pracy poza wyjątkami, gdy zakład pracy ogłosił upadłość lub likwidację (art. 45 § 3 K.p.). Co więcej, pracownikowi przywróconemu do pracy w przedstawionych okolicznościach przysługuje wynagrodzenie za cały okres pozostawania bez pracy, bez limitów, o których mowa w art. 47 zd. 1 K.p.

Ważne: Brak możliwości skutecznego rozwiązania umowy w drodze wypowiedzenia z pracownikiem objętym ochroną przedemerytalną, nie wyklucza jednak prawa do skorzystania z innych trybów, w tym rozwiązania umowy na mocy porozumienia stron, bez zachowania okresu wypowiedzenia lub z upływem czasu, na który umowa była zawarta (art. 30 § 1 pkt 1, 3 i 4 K.p.).