Pracownica zatrudniona w pełnym wymiarze czasu pracy początkowo korzystała wyłącznie z urlopu rodzicielskiego, a od 28 maja do 20 września 2026 r. łączyła go z pracą na 0,4 etatu (w tym w okresie jego wydłużenia). Od 1 lipca 2026 r. jej wynagrodzenie wzrosło z 7.000 zł do 8.000 zł. Po zakończeniu urlopu rodzicielskiego od 21 września 2026 r. miała wrócić do pracy w pełnym wymiarze, jednak tego dnia na eZUS wpłynęło jej zwolnienie lekarskie z kodem literowym B. Jak należało ustalić podstawę wymiaru wynagrodzenia chorobowego?

Podstawę wymiaru wynagrodzenia chorobowego stanowiła ta sama kwota, która została przyjęta jako podstawa wymiaru zasiłku macierzyńskiego.

Generalnie podstawę wymiaru wynagrodzenia chorobowego stanowi przeciętne miesięczne wynagrodzenie wypłacone za okres 12 miesięcy kalendarzowych poprzedzających miesiąc, w którym powstała niezdolność do pracy (art. 36 ust. 1 ustawy zasiłkowej w zw. z art. 92 § 2 K.p.). Przepis ten ma zastosowanie także wówczas, gdy w ww. okresie nastąpiła zmiana wysokości wynagrodzenia na skutek zmiany stanowiska pracy lub zmiany warunków wynagradzania ustalonych w umowie o pracę lub w innym akcie nawiązującym stosunek pracy, czyli gdy przykładowo nastąpiła podwyżka wynagrodzenia (por. komentarz ZUS do ustawy zasiłkowej).